ลองมาดูกันว่า เด็กๆที่มีพลังมหาศาลเหล่านี้เล่นสนุกอะไรกันบ้าง

        ทุกเช้า หลังจากฟังนิทาน หรือเรื่องเล่าสนุกๆจากบรรดาหลวงน้า หลวงพี่แล้ว เด็กๆ ที่อายุต่ำกว่า 12 ขวบ จะได้รับอนุญาตให้ออกไปเล่นข้างนอกได้ โดยมีหลวงพี่ที่แสนใจดี คอยดูแล ไม่ว่าจะเป็นหลวงพี่ดอกไม้ ผู้มีเสียงอันไพเราะ หรือหลวงพี่ตะกร้า ซึ่งเบิกบาน กับการวิ่งเล่นกับเด็กๆ อยู่เสมอ

        เนื่องจากน้องๆ มีพลังมากมาย ในช่วงต้นของกิจกรรม หลังจากตกลงกับหลวงพี่ว่า พวกเขาจะหยุดและกลับมาอยู่กับลมหายใจ 3 ครั้งไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม พวกเขาจึง ไม่รอช้าที่จะปล่อยพลังที่มีอยู่ในตัวออกมาให้หมด หลวงพี่จึงเปิดโอกาสให้พวกเขารู้จัก เพื่อนใหม่ วิ่งเล่นกัน และเรียนรู้เกมใหม่ๆ จากหมู่บ้านพลัม ไม่ว่าจะเป็นการเริ่มต้นรู้จักกับ คนอื่นๆ เกมมอญซ่อนผ้าแบบใหม่ๆ หรือเล่นกับลูกบอลกลมๆ ซึ่งเด็กๆ โปรดปรานมาก ที่สุด

        "เอ๊ะ เด็กๆรู้ไหมว่า ขนมนี้มันทำมาจากอะไร"
        "ข้าว ถั่ว งา" เด็กๆตอบทีละคน
        "แล้วข้าวมันมาได้ยังไงเหรอ มันมาจากไหนกันจ๊ะ" หลวงพี่ถามต่อ
        "มาจากท้องนา ชาวนา"
        "เอ... ถ้าไม่มีน้ำ แสงแดด ข้าวจะโตไหมนะ"
        "ไม่ได้ค่ะ/ครับ"
        "และถ้าไม่มีคนทำให้ เราจะได้กินไหมเนี่ย" หลวงพี่ส่งยิ้มและชวนคิดต่อ

        จนมาถึงน้ำผลไม้สีสวยๆในแก้ว
        "เด็กๆ ลองชิมก้อนเมฆดูสิ" หลวงพี่มาแปลกแฮะ คราวนี้ชวนกินก้อนเมฆในน้ำส้มเนี่ยนะ
        "เห็นอะไรในน้ำบ้าง เห็นก้อนเมฆไหมเอ่ย หลวงพี่เห็นสายฝนอยู่ในนั้นล่ะ"
        "ไหนๆ" น้องๆเริ่มคิดตามบ้าง
        "ลองคิดดูว่า น้ำส้มแก้วนี้มาจากไหนกันนะ ถูกแล้ว ส้ม น้ำ คนปลูก คนแพคกล่อง เอ...เราก็กินผลส้มไม่ได้เนอะ ถ้าไม่มีน้ำ น้ำล่ะ มาจากไหน ใครรู้บ้าง" หลวงพี่ถามต่อไปอีก
        "น้ำฝน เมฆ น้ำตก.." เสียงเริ่มเบาลงเรื่อยๆ ด้วยความหิว
        "มหาสมุทร กับก้อนเมฆก็ทำให้ฝนตก ฝนตกลงมาในสวนส้ม ในผลส้ม เรากำลังกินมหาสมุทร กินก้อนเมฆ กินสายฝนอยู่นี่เนอะ" หลวงพี่สรุป ก่อนที่จะปล่อยให้เทวดานางฟ้าเหล่านี้ ค่อยๆ ชิมขนมกันในความเงียบ