ล่าสุดนี้ ฉันเพิ่งได้รับของขวัญทางธรรมชื่อ Breath by Breath การบรรยายนั่งสมาธิและนอนสมาธิ โดย หลวงพี่นิรามิสา เนื่องจากเป็นหนึ่งในทีมทำงานวารสารพลัม เมื่อได้มาก็ไม่รอช้าเปิด นอนสมาธิ ฟังค่ะ ด้วยความเหนื่อยล้า เช่นเคย ฉันผลอยหลับไปตั้งแต่หลวงพี่กล่าวบทแนะนำยังไม่เสร็จ แต่เมื่อมีโอกาสฟังรอบที่สอง รอบที่สาม รอบที่สี่ ฉันลองตั้งใจและปฏิบัติตามก็พบว่าในน้ำเสียงของหลวงพี่นั้นเปี่ยมไปด้วยความเมตตากรุณา และชักชวนเหลือเกินให้เรากลับมาเมตตากรุณาต่อตัวเอง เมตตากรุณาต่อสมอง ดวงตา รอยยิ้ม หัวใจ ตับไต จนไปถึงนิ้วเท้าของเรา ซึ่งเราเคยละเลยเขา กลับมาดูแลเขาใหม่อีกครั้ง และแน่นอนค่ะ เมื่อเราลืมตาตื่นอีกครั้ง ความสดชื่น สดใสก็กลับคืนมา เหมือนร่างกายกับจิตใจของเราเขาเพิ่งคืนดีกันอย่างไรอย่างนั้นเชียว

        แต่ยังเหลืออีกหนึ่งแผ่นก็คือ "การนั่งสมาธิ" ค่ะ แม้ว่าการนอนจะสบายกว่าการนั่งมาก แต่การนั่งก็ให้ความมั่นคงกับเรามากมาย ตัวฉันเองไม่เก่งนักกับการนั่ง จึงมักใช้บทภาวนากับก้อนกรวด (ซึ่งเป็นบทของเด็กๆ) มานั่งสมาธิอยู่เสมอ โดยใช้หินซึ่งเอาไปเพ้นท์เล่นเองมาเป็นอุปกรณ์ในการภาวนาค่ะ สำเร็จด้วยดีบ้าง ล้มเหลวด้วยความเกียจคร้านบ้าง ก็ผสมกันไป และเมื่อได้อุปกรณ์ช่วยเหลือจึงมีโอกาสได้ทดลองค่ะ หลวงพี่ท่านช่วยให้เรานั่งสมาธิได้อย่างละเอียดรอบคอบมาก ตั้งแต่บทนำเพื่อเตรียมตัวและเตรียมใจสำหรับนั่งสมาธิ ท่านจะอธิบายเกี่ยวกับการนั่งสมาธิอย่างมีบทนำไปจนถึงการจัดท่านั่งเลยทีเดียว เมื่อฟังเสร็จท่านั่งของเราก็มั่นคง จิตใจของเราก็ปลอดโปร่งจากความกังวลต่างๆ และพร้อมที่จะนั่งตรงนั้นอย่างเต็มร้อย วันนั้นฉันเลยสามารถ "นั่งอยู่ตรงนั้น" ได้ถึงครึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว นี่เป็นความสำเร็จเล็กๆ ที่น่าดีใจ และควรอย่างยิ่งที่จะปฏิบัติเป็นกิจวัตร ตอนนี้กำลังบ่มเพาะนิสัยอย่างนั้นกับตัวเองอยู่ค่ะ