ภิกษุฟับฮาย
(หลวงพี่มหาสมุทรแห่งธรรม)
ช่วงฤดูใบไม้ร่วง
ต้นไม้ทิ้งความงดงามไป
เราลองถามต้นไม้ว่า
ยากไหมที่ปล่อยวาง
ความงดงามทิ้งไป
ในฤดูใบไม้ร่วง
ต้นไม้ตอบว่า
เราจะงอกงามกว่าเดิม
ก็ต้องทิ้งสิ่งเดิมไป
เช่นเดียวกับชีวิต
ถ้าเราต้องการ
การเจริญเติบโต
เราต้องปล่อยวาง
ตัวตนเราทิ้งไป
|
|
3
ต้นไม้จะงอกงาม ต้องทิ้งสิ่งเดิม
"ชีวิตเปรียบเหมือนกับต้นไม้ มีรากมากมาย ลำต้นสัมพันธ์กับรากอย่างแยกไม่ออก ส่วนไหน ของรากถูกตัดไป ลำต้นก็จะไม่สมบูรณ์ เช่นเดียวกับลักษณะของเมล็ดพันธุ์ในจิต 51 ชนิด เมื่อถูกกระทบกับอารมณ์ที่เป็นกุศลหรืออารมณ์ที่เป็นอกุศล เราก็มักจะลงไปอยู่ ภายใต้อารมณ์นั้น บางครั้งเรามักสงสัยว่า ทำไมไม่ถูกชะตากับคนนั้น คนนี้ เพราะบางที เขาอาจไปกระทบกับเมล็ดพันธุ์ภายในของเรา ที่เกิดจากประสบการณ์ในอดีตที่ผ่านมา การกราบสัมผัสพื้นดิน ทำให้เราเข้าไปสัมผัสกับเมล็ดพันธุ์ 51 ประเภท ที่หล่อเลี้ยงอยู่ใน จิตใจของเรา ว่าทุกสิ่งทุกอย่างมาจากการปรุงแต่งของจิตเราเอง แล้วเราจะเกิดความเมตตา ต่อตนเองและต่อคนๆ นั้นขึ้นมา"
ภิกษุมหาสมุทรแห่งธรรม ชาวออสเตรเลีย อธิบายกระบวนการทำงานของจิตสังขาร หรือการปรุงแต่งของจิตในยามบ่ายวันที่ 11 ตุลาคม 2550 ในหอประชุมไร่หวานสนิท จ.สระบุรี
"เมล็ดพันธุ์ความโกรธ อิจฉา มักถูกกระตุ้นเสมอ การเจริญสติสมาธิก็เพื่อให้เมล็ดพันธุ์ อกุศลเล็กลง และทำให้เมล็ดพันธุ์ที่เป็นกุศลเติบใหญ่ขึ้น ถ้าเรารดน้ำเมล็ดพันธุ์ความโกรธ เกลียดบ่อยๆ มันก็จะเติบโตแล้วเผาไหม้ตัวเราเอง แต่ถ้าเรารดน้ำเมล็ดพันธุ์แห่งความเมตตา บ่อยๆ เราจะมีความอ่อนโยน เมตตามากขึ้น"
"ช่วงฤดูใบไม้ร่วง ต้นไม้ทิ้งความงดงามไป เราลองถามต้นไม้ว่า ยากไหมที่ปล่อยวาง ความงดงามทิ้งไปในฤดูใบไม้ร่วง ต้นไม้ตอบว่า เราจะงอกงามกว่าเดิมก็ต้องทิ้งสิ่งเดิมไป เช่นเดียวกับชีวิต ถ้าเราต้องการการเจริญเติบโต เราต้องปล่อยวางตัวตนเราทิ้งไป ต้นไม้ มีความกล้าที่จะปล่อยวางใบไม้ทั้งต้น เพื่อสงวนน้ำไว้เลี้ยงลำต้นในฤดูหนาว เพื่อรอการ เติบโตอีกครั้งในฤดูใบไม้ผลิ เราก็ต้องกล้าหาญที่จะกลับไปหารากของเราดูว่า เราทำร้าย หรือตัดสายสัมพันธ์ระหว่างเราและรากของเราไปเพียงใด"
"ต้นไม้กับรากเหมือนกับจิตสำนึกและจิตใต้สำนึก ในชีวิตประจำวัน ส่วนที่หายไปใน ระดับรากมีผลกับชีวิตประจำวัน ผลข้างเคียงที่หลบซ่อนอยู่จะปรากฎออกมากับการกระทำ การปฏิบัติธรรมเป็นการบำบัดส่วนที่หายไปให้กลับคืนมา เพื่อให้เราดำรงชีวิตอยู่ใน ปัจจุบันขณะอย่างมีชีวิตชีวา ไม่หมักหมมไปด้วยของเสียภายใน"
|
เมื่อเรามีปฏิสัมพันธ์กับตนเองอย่างเข้าใจตนเองลึกซึ้งแล้ว ในการสัมพันธ์กับผู้อื่นก็ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ที่ผ่านมาการสัมพันธ์กับ คนอื่นเป็นเรื่องยาก เพราะเราเต็มไปด้วยความยึดติดในประสบการณ์มากมายของเราเอง จนไม่สามารถที่จะอยู่ตรงนั้น กับคนที่เรา สัมพันธุ์สื่อสารด้วยอย่างงดงาม
หลวงพี่มหาสมุทรแห่งธรรมมี คำถาม 3 คำถามในเวลาที่เรามีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น ดังนี้
1. เราได้รับอะไรบ้างจากคนอื่นในวันนี้
2. วันนี้เราได้ให้อะไรกับใครบ้าง
3. อะไรคือความยากลำบากที่เราทำให้เกิดขึ้นกับคนอื่น หรือ อะไรที่เรายังไม่ได้กล่าวออกไป หรือ อะไรคือสถานการณ์ที่ทำให้ เราปิดกั้นหัวใจของเรา
"การตั้งคำถามไม่เกี่ยวกับการทำให้เรามีชื่อเสียง แต่เป็นการช่วยให้เราเปลี่ยนแปลงตัวเอง อย่างเช่น คำถามข้อแรกที่ว่า เราได้รับอะไรจากคนอื่นบ้าง เมื่อพิจารณาดูจะเห็นว่ามีมากมายทีเดียว เรามีที่พัก มีใครสักคนทำอาหารให้รับประทาน มีเสื้อผ้าที่ ทำให้อบอุ่น สิ่งเหล่านี้บ่อยครั้งไม่ได้ใส่ใจ เราคิดว่าจ่ายเงินไปแล้วเขาก็ให้มา แต่จริงๆ แล้ว เพียงแค่เงินไม่อาจทำให้เรามีชีวิต ที่มองเห็นความสัมพันธ์กับผู้อื่นในหลายๆ มิติที่เกี่ยวข้องและสืบเนื่องกันได้ หากพิจารณาอย่างลึกซึ้ง สิ่งที่เราได้มา ล้วนเป็น ของขวัญในชีวิตที่ประมาณค่ามิได้ ที่ช่วยให้เรามีชีวิตอยู่ในวันนี้
"หรืออย่างคำถามข้อสอง วันนี้เราได้ให้อะไรกับใครบ้าง คนฝึกปฏิบัติเขียนข้อแรกได้ยาวมาก ข้อสองได้สั้นลงมา ในจิตวิญญาณ ของเราได้รับสิ่งดีๆ มากมาย แต่เราไม่ได้หยิบยื่นให้กับใครๆ อย่างเพียงพอ เมื่อเราพิจารณาเรื่องการรับและการให้ด้วยหัวใจที่ เปิดกว้าง เราจะเรียนรู้ว่า ของขวัญที่เราหยิบยื่นให้กัน ไม่จำเป็นต้องเป็นวัตถุก็ได้ อาจเป็นรอยยิ้ม เป็นตัวเราที่อยู่ตรงนั้น 100% เพื่อคนที่อยู่ตรงหน้าเราในขณะนั้น ก็นับว่าวิเศษแล้ว"
เพราะชีวิตคือความสัมพันธ์ เราต่างมีความเกี่ยวพันกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
|
หลวงพี่นิรามิสา มี มนต์ 4 ประการ ที่ช่วยให้เรากล้าพูดออกมาจากหัวใจ สำหรับเชื่อม ความสัมพันธ์ของเรา ไม่เพียงแต่เป็นคนรักกันเท่านั้น หากยังนำไปใช้ได้ระหว่างแม่กับลูก พ่อกับลูก เพื่อนกับเพื่อน ครูกับศิษย์ เจ้านายกับลูกน้อง แล้วแต่ว่าเราอยู่ในสถานภาพไหน ก็ปรับเปลี่ยนได้ตามความเหมาะสม
1. ที่รัก ฉันอยู่ที่นี่เพื่อเธอ แม่ ฉันอยู่ที่นี่จ๊ะ หรือ เพื่อนรัก ฉันอยู่ที่นี่เพื่อเธอ
หลวงพี่นิรามิสาเล่าว่า ตอนอยู่หมู่บ้านพลัม เวลาไม่สบาย ก็จะเอามือวางบนศีรษะ แล้วหายใจเข้ากล่าวกับตัวเองว่า แม่จ๋า ลูกอยู่ที่นี่ หายใจออก แม่อยู่กับลูกแล้ว ก็รู้สึกถึง พลังของแม่ เมื่อเราอยู่ตรงนั้นอย่างแท้จริง จะสัมผัสแม่ได้ไม่เพียงแต่คำพูด กายและใจ ของแม่ก็อยู่ตรงนั้นด้วย หลวงปู่พูดเสมอว่า เวลาหลวงปู่คิดถึงแม่ ก็จะยกฝ่ามือดู คุณแม่ก็อยู่ ในฝ่ามือ นี่คืออนัตตา คือการสัมผัสได้ว่ามีผู้อื่นอยู่ในตัวเราอย่างแท้จริง
2. ฉันรู้ว่าเธออยู่ตรงนั้น และฉันก็มีความสุข เพราะบางครั้งการที่เราอยู่ด้วยกันมานาน เช่น สามีภรรยา ทำให้เราเคยชินและมองไม่เห็นอีกฝ่าย เราจึงควรทำให้ความสัมพันธ์ของเรา ใหม่อยู่เสมอ
3. ฉันเป็นทุกข์ และฉันอยากจะบอกให้เธอรู้ว่า ฉันพยายามจะทำอย่างดีที่สุดเพื่อ บรรเทาความทุกข์นั้น เพราะความทุกข์เป็นเรื่องปกติ หากเราในฐานะผู้ฟัง เมื่อรับรู้ว่าเขาเป็น ทุกข์ เราก็อาจจะตอบกลับไปว่า ฉันรับรู้ว่าเธอกำลังทุกข์และฉันอยู่ตรงนี้เพื่อเธอ
4. โปรดช่วยฉันด้วย ฉันกำลังเป็นทุกข์ เพราะหลายครั้งเรามักจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่ ความจริงแล้วเราอาจสะสมความทุกข์นั้น จนกลายเป็นเมล็ดพันธุ์ที่นอนเนื่องในจิตใต้สำนึก รอวันปะทุออกมาในรูปแบบบต่างๆ มนต์ข้อนี้ช่วยให้เราเยียวยาความทุกข์เล็กๆ ก่อนที่จะ กลายเป็นเรื่องใหญ่ได้เป็นอย่างดี
"อย่าอายที่จะบอกกับคนที่เรารักว่า เรากำลังเป็นทุกข์อยู่ โปรดช่วยฉันด้วยเถิด"
|
|
บรรยากาศการเดินในวิถีแห่งสติ
|
(โปรดติดตามตอนที่ 4)
|
