.. การถือเอาสังฆะเป็นที่พึ่ง หมายความว่า เธอวางใจชุมชน ซึ่งสมาชิกมีความหนักแน่น มั่นคงในการจะปฏิบัติเจริญสติ ด้วยกัน เธอไม่จำเป็นต้อง ตั้งหน้าตั้งตาปฏิบัติ แค่อยู่ใน สังฆะที่ผู้คนมีความสุข มีชีวิต อย่างลึกซึ้ง อยู่กับปัจจุบัน ในทุกขณะจิต แค่นี้ก็พอแล้ว วิธีเดิน นั่ง กิน วิธีทำงาน และ วิธียิ้มของแต่ละคน ล้วนเป็น แรงบัันดาลใจ ให้แก่เราได้ การเปลี่ยนแปลงจะเกิดได้ โดยเธอไม่ต้องใช้ความ พยายามแต่อย่างใด ..