หน้าแรก
สภาวะของหลวงปู่ ติช นัท ฮันห์ เมื่อ ๒๘ มิถุนายน ๒๕๕๘ PDF Print


ประกาศอย่างเป็นทางการ

สถานปฏิบัติธรรมหมู่บ้านพลัม ประเทศฝรั่งเศส

28 มิถุนายน 2558

ถึง สถานปฏิบัติธรรมหมู่บ้านพลัมทุกแห่งทั่วโลก

ถึง สถานปฏิบัติธรรมและสังฆะตามแนวทางหมู่บ้านพลัมทั่วโลก

ถึงเพื่อนที่รักยิ่ง

พวกเรามีความสุขที่จะรายงานว่า สุขภาพของหลวงปู่ดีขึ้นอย่างมากตั้งแต่ต้นเดือนเมษายน เมื่อท่านได้กลับมาพำนักที่อาศรมของท่านในหมู่บ้านพลัม หลวงปู่ออกไปอยู่ในธรรมชาติทุกวัน เบิกบานกับดอกไม้ที่ผลิบาน  ฟังเสียงนกร้อง และพักผ่อนที่โคนต้นไม้ หลวงปู่ชื่นบานเมื่อได้นอนในเปลญวนริมธารน้ำเล็กๆ ที่ไหลรินท่ามกลางความเย็นสดชื่นของสวนไผ่ที่ท่านปลูกไว้เองเมื่อสามสิบปีก่อน

แพทย์และพยาบาลยังคงมาเยี่ยมหลวงปู่อย่างสม่ำเสมอ หลวงปู่ฝึกกายภาพบำบัด บำบัดด้วยการนวดและฝังเข็มเป็นประจำทุกวัน คณะพระอุปัฏฐากยังเฝ้าดูแลและตอบสนองตามความจำเป็นของหลวงปู่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

แม้ว่าหลวงปู่จะมีอายุมากแล้วแต่การฟื้นตัวของท่านดีมากจนน่าทึ่ง

วันหนึ่ง หลวงปู่ตัดสินใจด้วยตนเองว่าท่านพร้อมแล้วที่จะเริ่มกลืนอาหารปกติ ท่านขอให้พระอุปัฏฐากเตรียมแอปเปิล จากนั้นให้เตรียมมะนาว และจากนั้นเป็นอะโวคาโด หลวงปู่เบิกบานกับอาหารแต่ละคำด้วยความปิติยินดียิ่ง ท่านเคี้ยวอาหารแต่ละคำอย่างน้อย 40 ครั้งก่อนที่จะกลืน ทุกคนประหลาดใจมาก ช่างน่าทึ่งในพลังแห่งสติ สมาธิ และความเบิกบานของหลวงปู่ในการลิ้มรสอาหารอย่างแท้จริง ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาด้วยสมาธิและความมุ่งมั่นอย่างเต็มที่ หลวงปู่สามารถเบิกบานกับการรับประทานอาหารด้วยตัวของท่านเอง คณะพระภิกษุณีทุ่มเทความรักและความคิดสร้างสรรค์ ในการจัดเตรียมอาหารหลากหลายที่มีคุณค่าและดีต่อสุขภาพ หลวงปู่ก็รับประทานอาหารเหล่านั้นด้วยความชื่นชมยินดี ในทันทีที่หลวงปู่สามารถฉันอาหารบำรุงหล่อเลี้ยงตัวท่านเองด้วยอาหารที่มีประโยชน์วันละหลายมื้อ ท่านก็สร้างความประหลาดใจแก่คณะแพทย์ ด้วยการถอดสายอาหารเหลวออกด้วยตัวของท่านเองโดยปราศจากผลข้างเคียงใดๆ หลวงปู่ยิ้ม และพวกเราทั้งหมดก็ยิ้ม

เมื่อเร็วๆ นี้ หลวงปู่เริ่มมีพัฒนาการด้านการออกเสียง เมื่อคณะพระอุปัฏฐากฮัมเพลงหรือร้องเพลง หลวงปู่ก็ร่วมออกเสียงไปด้วย การออกเสียงคำแรกของหลวงปู่เกิดขึ้นเมื่อพระภิกษุณีรูปหนึ่งกำลังสวดมนต์เอ่ยพระนามพระโพฺธิสัตว์อวโลกิเตศวร พระโพธิสัตว์แห่งความกรุณาอันยิ่งใหญ่ เป็นภาษาเวียดนามว่า นัม โม โบ่ ต๊าก กวาง เถ อัม ทันใดนั้นหลวงปู่ก็เปล่งเสียงคำสุดท้าย “อัม” อย่างชัดเจนและตรงจังหวะ และช่างน่าอัศจรรย์ที่คำว่า ‘อัม’ ในภาษาเวียดนามแปลว่า ‘เสียง’ หลวงปู่มองทุกคนที่อยู่รอบตัวท่านด้วยดวงตาเป็นประกาย ราวกับจะบอกว่า “ทุกสิ่งเป็นไปได้”  ชั่วขณะนั้นเป็นชั่วขณะที่ซาบซึ้งดลใจเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นคณะพระอุปัฏฐากก็เข้ามาร่วมสวดมนต์พร้อมกับหลวงปู่ ตั้งแต่ออกเสียง ‘อัม’ ได้เป็นครั้งแรก หลวงปู่เบิกบานกับการร้องและฮัมเพลงทุกวัน เป็นทำนองเพลงที่คุ้นเคยของหมู่บ้านพลัมไม่ว่าจะเป็นภาษาเวียดนาม อังกฤษ และฝรั่งเศส ในตอนนี้หลวงปู่สามารถไล่เสียงตามทำนองเพลงได้ และบางครั้งบางคราวท่านก็สามารถเปล่งเสียงเป็นคำได้ หลวงปู่ยกแขนขึ้นเสมือนกับจะแสดงความหมายของแต่ละประโยค ทุกครั้งที่หลวงปู่สามารถเปล่งเสียงได้อย่างถูกต้องและชัดเจน หลวงปู่เบิกบาน ประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

นักบำบัดประจำตัวหลวงปู่รู้สึกประหลาดใจมากต่อความตั้งใจอันแรงกล้าของท่านที่จะฟื้นตัวจากความเจ็บป่วย และชี้ให้เราเห็นว่าสิ่งนี้คือปัจจัยที่สำคัญที่สุดของหลวงปู่ในการฟื้นฟูสุขภาพ หลวงปู่มีความมุ่งมั่นอย่างยิ่งที่จะฝึกฝนตัวท่าน เพื่อฟื้นฟูพละกำลังและความสามารถที่จะทรงตัวในอิริยาบถต่างๆ ได้อีกครั้ง หลวงปู่มีความชัดเจนในสิ่งที่ท่านต้องการทำและไม่ต้องการทำ ขณะนี้ท่านสามารถที่จะนั่งหลังตรงอย่างงดงามด้วยตัวท่านเอง เมื่อสามสัปดาห์ที่ผ่านมา หลวงปู่ต้องการที่จะเริ่มออกเดิน แม้ว่าด้านขวาของท่านจะยังคงเป็นอัมพาต แต่ด้วยการประคองของพระอุปัฎฐากโดยรูปหนึ่งอยู่ทางด้านหลัง ส่วนอีกรูปช่วยเคลื่อนขาขวาไปข้างหน้า ตอนนี้หลวงปู่ก็สามารถฝึกปฏิบัติการเดินสมาธิในสวนได้วันละหลายครั้ง พวกเราสามารถรับรู้ได้ถึงปิติสุขและอิสรภาพในทุกย่างก้าวของท่าน แม้ว่าจะต้องใช้ความพยายามอย่างมาก แต่เราก็จะเห็นได้ว่า สำหรับหลวงปู่แล้ว ทุกย่างก้าวคือย่างก้าวแห่งชัยชนะ คือการยืนยันที่จะมีชีวิต และมีความเบิกบานกับการดำรงอยู่บนผืนโลกอันงดงามนี้

บางครั้งบางคราวชุมชนนักบวชทั้งหมดซึ่งประกอบด้วยภิกษุ ภิกษุณี สามเณร สามเณรี จำนวน 150 รูป ก็มาร่วมกันเดินสมาธิกับหลวงปู่ เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา เรารับรู้ได้ถึงความรู้สึกเบิกบานของหลวงปู่ที่ได้เห็นลูกศิษย์ของท่าน และความสุขของหลวงปู่ในการนำสังฆะเดินสมาธิ หลวงปู่ชี้ไปยังท้องฟ้าสีคราม ต้นไผ่ที่เอนไหว รอยยิ้มของพระภิกษุ ชี้แนะให้พวกเราเบิกบานกับปัจจุบันขณะ แม้ว่าท่านมีข้อจำกัดทางกายภาพแต่ความกล้าหาญ ความมุ่งมั่นตั้งใจจริงและความเบิกบานของหลวงปู่ เป็นคำสอนที่ชัดเจนสำหรับทุกคนที่อยู่ตรงนั้น ในขณะที่เราเดินตามหลังหลวงปู่ด้วยสองเท้าของเราที่ยังแข็งแรง ทุกๆก้าวของหลวงปู่ แสดงให้เราเห็นความตั้งใจที่จะสืบเนื่องการปฏิบัติไม่ว่าสภาวะของท่านจะเป็นอย่างไรก็ตาม หลวงปู่ได้ยืนยันอย่างชัดเจนว่าท่านจะไม่มีวันละทิ้งหนทางแห่งการปฏิบัติ ท่านสนับสนุนให้เราอยู่บนหนทางนี้และเบิกบานต่อความมหัศจรรย์ของชีวิต

พวกเราอยากจะขอบคุณทุกคนที่ได้มอบความรักและความเกื้อกูลต่อหลวงปู่และสังฆะตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา พวกเราขอขอบคุณอย่างลึกซึ้งสำหรับพลังแห่งความกรุณาและการสวดมนต์ และคำมั่นสัญญาที่จะสืบเนื่องการปฏิบัติอย่างมีสติและอย่างลึกซึ้งเพื่อหลวงปู่ พวกเราขอขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับเพื่อนผู้ส่งรูปวาดที่สวยงามของเด็กๆ เพื่อตกแต่งห้องหลวงปู่ และขอบคุณน้ำจิตน้ำใจเพื่อนๆ ที่ส่งปัจจัยสำหรับการดูแลรักษาหลวงปู่

ดอกบัวกำลังบานสะพรั่งในสระน้ำของเรา และลูกพลัมในสวนก็กำลังสุก พวกเรากำลังเตรียมวัดเพื่อต้อนรับเพื่อนๆที่จะมาร่วมงานภาวนาฤดูร้อน โดยมีประมาณ 800 คนในแต่ละสัปดาห์ตลอดทั้งเดือน งานภาวนาฤดูร้อนเป็นช่วงเวลาที่หลวงปู่ชอบมากที่สุดช่วงหนึ่งของปี เราจะได้ต้อนรับสมาชิกของแต่ละครอบครัวและเด็กๆ  ผู้ที่จะบรรยายธรรมคือพระธรรมาจารย์อาวุโสผู้แสดงถึงความสืบเนื่องของหลวงปู่  ในยามบ่ายใต้ร่มเงาของต้นโอ๊ก ดงไผ่ ริมระเบียงวัด เราจะเห็นวงสนทนาธรรมที่เพื่อนๆ ร่วมแบ่งปันอย่างลึกซึ้ง ทำให้เราได้เปิดใจ น้ำตาได้หลั่งริน ท่ามกลางเสียงระฆังก้องกังวาน

เมื่อเก้าปีที่แล้ว มีคนถามหลวงปู่ว่า “หลวงปู่จะอายุ 80 ปี ในปีนี้ หลวงปู่เตรียมจะเกษียณตัวเองจากการเป็นครูทางจิตวิญญานหรือไม่”

นี่คือคำตอบของหลวงปู่

ในพุทธศาสนาเราเห็นว่าการสอนมิได้กระทำเพียงการพูด แต่ยังรวมถึงการดำรงชีวิตของตัวเรา ชีวิตของเธอคือคำสอน คือสาระ และเมื่อฉันยังคงนั่ง เดิน กิน และมีปฏิสัมพันธ์กับสังฆะและผู้คน ฉันยังคงสอนธรรมะอยู่ถึงแม้ว่าฉันได้ส่งเสริมให้ลูกศิษย์อาวุโสของฉันเริ่มบรรยายธรรมแทนตัวฉันแล้วก็ตาม  สองปีที่ผ่านมานี้ ฉันได้ขอให้พระธรรมาจารย์ขึ้นมาบรรยายธรรม ซึ่งไม่เฉพาะเพียงแต่พระธรรมาจารย์ที่เป็นนักบวชเท่านั้นแต่รวมถึงธรรมาจารย์ฆราวาสด้วย  ธรรมาจารย์หลายท่านแสดงธรรมได้อย่างน่าวิเศษ บางครั้งธรรมบรรยายเหล่านั้นดียิ่งกว่าธรรมบรรยายของฉันเสียอีก ฉันเห็นตัวฉันในผู้สืบทอดเหล่านั้น ฉันจึงไม่มีการเกษียณอายุ ฉันจะยังสอนต่อไป ฉันอาจจะไม่ได้บรรยายธรรมอีก แต่ฉันสอนด้วยวิถีการเดินของฉัน การกิน การยิ้ม และการปฏิสัมพันธ์ในสังฆะ ฉันชอบอยู่กับสังฆะ  แม้ว่าฉันจะไม่ได้ให้ธรรมบรรยาย แต่ฉันจะร่วมเดินสมาธิ นั่งสมาธิ รับประทานอาหารในวิถีแห่งสติ และอื่นๆ  ดังนั้นเธอไม่ต้องเป็นห่วง เมื่อผู้คนได้สัมผัสกับการปฏิบัติ พวกเขาก็จะได้แรงบันดาลใจ เธอไม่จำเป็นต้องพูดเพื่อที่จะสอน เธอจำเป็นต้องใช้ชีวิตอย่างมีสติและลึกซึ้ง  ขอบคุณ

คำพูดที่เปี่ยมด้วยแรงบันดาลใจนี้คือเข็มทิศที่จะนำทางพวกเรา ในขณะที่เรากำลังเตรียมนำงานภาวนาสำหรับคนหลายพันคนในหลายเดือนที่จะถึงนี้ ที่หมู่บ้านพลัม(ฝรั่งเศส)ในฤดูร้อนนี้ ที่สถาบันพุทธศาสนาประยุกต์แห่งยุโรป(EIAB) ประเทศเยอรมันในเดือนสิงหาคม และงานจาริกธรรม ปาฏิหาริย์แห่งสติ ที่ประเทศสหรัฐอเมริกาในฤดูใบไม้ร่วงนี้ ขอเชิญเพื่อนๆ มาร่วมงานภาวนากับพวกเรา

ขอให้พวกเรารักและใส่ใจกับการดำรงอยู่ของคนที่เรารัก และเบิกบานในทุกย่างก้าวร่วมกัน


ด้วยรักและเชื่อมั่น

พระภิกษุและภิกษุณีแห่งหมู่บ้านพลัม

เนื่องจากในขณะนี้ อาการของหลวงปู่คงที่ และเส้นทางการฟื้นตัวของหลวงปู่นั้นยาวไกล เราจะรายงานความคืบหน้าอาการของหลวงปู่เป็นครั้งคราวเท่านั้น เราจะแจ้งชุมชนผู้ปฏิบัติทั่วโลกให้รับทราบเมื่อมีการฟื้นตัวที่สำคัญ การรายงานเกี่ยวกับการฟื้นตัวของหลวงปู่จะยังประกาศอย่างเป็นทางการที่                                                                        

www.plumvillage.org, www.langmai.org, www.villagedespruniers.org และwww.facebook.com/thichnhathanh


-------


Official Announcement

Plum Village, France
June 28, 2015

To all Plum Village Practice Centers,
To all Practice Centers and Sanghas World Wide,
To our Dear Beloved Friends,

We are happy to report that Thay’s health has improved greatly since he returned to his Plum Village Hermitage in early April. Every day Thay has been out in nature, enjoying the blossoms, listening to the birds and resting at the foot of a tree. Thay enjoys lying in his hammock next to the running creek, in the fresh cool of the bamboo grove he planted more than thirty years ago.

Doctors and nurses continue to visit Thay, and he receives physiotherapy, massage and acupuncture daily. The team of attendants continue to care for Thay and support his needs around the clock.

Despite his advanced age, Thay has been making remarkable progress.

One day, Thay decided for himself that he was ready to start swallowing solid food, and directed his attendants to prepare an apple, then a lemon and then an avocado. Thay enjoyed each bite with great delight, chewing each mouthful at least forty times before swallowing. Everyone was very surprised. Thay’s mindfulness, concentration and joy to really savor the food was remarkable. Since that day, with great concentration and determination, Thay has been able to enjoy feeding himself. The sisters have been investing their love and creativity in preparing diverse nutritious healthy food for Thay, which he eats with delight. As soon as Thay was able to nourish himself with several wholesome meals a day, he surprised all the doctors by successfully removing his own feeding tube, without any complications. Thay smiled, and we all smiled.

More recently, Thay has begun to develop his vocalisation, joining the attendants when they hum or sing. The first time this happened, one of the sisters was chanting in Vietnamese the name of Avalokita, the Bodhisattva of Great Compassion: Nam Mo Bo Tat Quan The Am. Thay suddenly pronounced the final sound “Âm” (pron. “um”) clearly and on cue. Miraculously, the word “Âm” actually means “sound”. Thay looked at those around him, his eyes gleaming, as if to say “everything is possible”. It was a very moving moment, and the attendants all gathered to continue to chant with Thay. Since that very first “um”, Thay now enjoys singing and humming every day, all the familiar Plum Village tunes in Vietnamese, English and French. At this point, Thay is able to voice the melody and, once in a while, he can form a word. He raises his arm in such a way as to express the meaning of each line, and has great joy and surprise every time he is able to produce a clear and accurate word.

Thay’s therapists have been struck by his extremely strong will to recover, and have pointed out to us that this is the most important factor in his rehabilitation. Thay has been very determined to train himself so he can recover his physical strength and regain his balance and posture. Thay is clear about what he wants to do, and what he does not want to do. He is now able to sit by himself, beautifully upright. In the last three weeks Thay has wanted to start walking, even though his right side remains paralysed. With the support of one attendant behind, and one at his right leg to help move it forward, Thay now practices walking meditation in the garden, several times a day. We can feel Thay’s delight and freedom at each step. Even though it takes great effort, we can see that, for Thay, each step is a step of victory, an affirmation of life and joy to be alive on this beautiful Mother Earth.

From time to time the whole monastic community of 150 monks and nuns has come to practice walking meditation with Thay. Last week we could feel Thay’s joy to see his disciples, and his happiness to lead the sangha in walking meditation. Thay pointed to the blue sky, the swaying bamboo, the smile of a brother, directing us to enjoy the present moment. Thay’s courage, determination and joy, despite his physical limitations, was a clear teaching for all those present as we walked behind Thay with our two healthy feet. With every step, Thay demonstrated that he will continue to practice no matter what the conditions. Thay was affirming that he would never desert the Path. He was encouraging us to stay on the path, and enjoy the wonders of life.

We would like to thank everyone for offering your loving support to Thay and the sangha through the past months. We are deeply grateful for your energy of compassion and prayers, and for your commitment to continue to practice mindfully and deeply for Thay. A special thank you to those who have sent us beautiful children’s drawings for Thay’s room and those who have sent us heartfelt donations to support Thay’s care.

The lotuses are blooming in our ponds, the plums are ripening in our orchards, and we are preparing our hamlets to welcome our guests for the Summer Retreat, around 800 people each week, for a whole month. The Summer Retreat is one of Thay’s favorite times of year. We will welcome families and children, and the Dharma Talks will be given by Thay’s continuation in the form of his Senior Dharma Teachers. Under the shade of the oak trees, bamboo groves and verandas in the late afternoon sun, we will see many circles of friends sharing deeply with one another. Hearts will be open, tears will be shed, as the sound of the bell reverberates.

Nine years ago Thay was asked,
“You will be 80 this year. Do you plan to retire as a spiritual teacher at any point?”

This is the answer he gave:

In Buddhism we see that teaching is done not only by talking, but also by living your own life. Your life is the teaching, is the message. And since I continue to sit, to walk, to eat, to interact with the Sangha and people, I continue to teach, even if I have already encouraged my senior students to begin to replace me in giving Dharma talks. In the last two years, I have asked Dharma teachers, not only in the monastic circle but also in the lay circle, to come up and give Dharma talks. Many of them have given wonderful Dharma talks. Some Dharma talks have been better than mine. I see myself in my continuation, and I will not retire. I’ll continue to teach, if not by Dharma talks then in my way of sitting, eating, smiling, and interacting with the Sangha. I like to be with the Sangha. Even if I don’t give a Dharma talk, I like to join walking meditation, sitting meditation, eating in mindfulness and so on. So don’t worry. When people are exposed to the practice, they are inspired. You don’t need to talk in order to teach. You need to live your life mindfully and deeply. Thank you.

These inspiring words are our compass as we prepare to lead retreats for thousands of people in the coming months: here in Plum Village this Summer, at the EIAB in Germany in August, and on the Miracle of Mindfulness Tour of the United States this fall. Please join us.

May you cherish the presence of those you love, and enjoy each step together.

With love and trust,


The Monks and Nuns of Plum Village


As Thay’s condition is now stable, and his path of recovery is long, we will post updates only occasionally. We will keep our global community informed of any major developments in Thay’s recovery. All official updates will continue to appear at plumvillage.orglangmai.orgvillagedespruniers.org, and www.facebook.com/thichnhathanh.